Fjórir meðlimir alþjóðanefndar sóttu nýverið ráðstefni FINO (The federation of international nordic medical students organisations) 2012 í Finnlandi. Linda Ósk Árnadóttir var meðal ráðstefnufara. Hér er ferðasaga frá henni.

Það er ótrúlegt að ferðalag til annars af Norðurlöndunum taki 12 klukkutíma en það var samt sem áður ferðalagið sem beið okkar ráðstefnufaranna. Eftir að hafa lagt af stað út á Keflavíkurflugvöll klukkan hálf 6, beðið í millilendingu í Stokkhólmi, lent í farangursveseni í Helsinki og farið í þriggja tíma rútuferð stigu þreyttir en sáttir ferðalangar út úr rútunni í sveitum Riistina í Austur-Finnlandi klukkan hálf 8 að staðartíma.
Um kvöldið var skipulagður fyrirlestur hjá Dr. Raimo Puustinen sem ætlaði að halda opnunarræðu en vegna veðurs og vesens þurfti hann að hætta við. Svo að það var slakað á að finnskum hætti og bjórdrykkja hófst í saununni. Þá hugsaði maður með sér: „Ó það ljúfa líf sem er framundan næstu dagana, ætli við fáum bara að slaka á í saununni og njóta lífsins að hætti Finna“. Reyndar verður að taka þær staðreyndir um hið ljúfa líf með í reikninginn að það var -30°C á svæðinu og að finnsk matargerð er ekki sú mesta gourmet sem hægt er að finna svo að það var kannski aldrei neinn draumur.
Hinsvegar var draumurinn um afslöppunina frekar fjarrænn því að dagskrá hófst stundvíslega strax næsta morgun klukkan 8 og átti eftir að gera það hina tvo morgnana líka.
Við tóku hin ýmsu praktísku námskeið sem myndu koma hvaða læknanema vel, jafnvel bara hvaða nema og manneskju sem er, og stúderuðum við Time management skills, Presentation skills og Project management sitt í hvoru lagi. Þessum námskeiðum var tvinnað saman við hina ýmsu fyrirlestra og workshop sem tengdust þemanu sem var Arts and Health að þessu sinni.
Ég verð að viðurkenna að fyrirfram velti ég fyrir mér hversu mikið væri hægt að læra af þessu þema og hvort að maður ætti yfir höfuð að fara þar sem að ég hafði ekki mikla trú á því að listir kæmu læknisvísindum við. Hins vegar lærði ég margt um mikilvægi þess að fá að njóta sköpunar í starfi sínu auk þess að hversu mikilvæg sköpun getur verið fyrir almenna geðheilsu bæði sjúklinga og alls heilbrigðisstarfsfólks. Sem einn fróðleiksmola má til dæmis nefna að lestur á skáldsögum eykur samkennd hjá læknanemum við sjúklinginn.
Alla helgina héldum við því áfram að innbyrða fróðleik um hvernig listir geta hjálpað, og jafnvel prófa það sjálf í workshop-unum, ásamt því að funda um hvernig best væri að halda áfram samstarfi norrænna læknanema. Á kvöldin var svo jafnvel haldið áfram að ræða slík málefni, en í örlítið afslappaðra umhverfi ef svo mætti að orðast koma.
Eftir þetta allt héldu sáttir læknanemar heim á sunnudegi með reynslu sem við búum vonandi vel að, en lærdóminn af ferðinni náði Mark Twain að súmmera ansi vel saman í þessari tilvitnun:

„If a doctor knows nothing but medicine you can be sure he knows not even that.“

Takk fyrir okkur!

Fyrir hönd ráðstefnufaranna,
-Linda Ósk

Í sumar komu 21 skiptinemi til Íslands þar af 1 í júní, 11 í júlí og 9 í ágúst. Krakkarnir komu víða að en þau voru frá Hong Kong, Kanada, Svíþjóð, Danmörku, Frakkland, Jórdaníu, Spání, Slóvakíu, Hollandi, Tékklandi, Litháen, Lúxemburg , Þýskalandi, Rúmeníu, Finnlandi og Noregi.

Nemendurnir voru á hinum ýmsu deildum á Landspítalanum bæði í Fossvogi og á Hringbraut. Sem dæmi má nefna brjóstholsskurðdeild, öldrunarlækningadeild, bráðamóttökunni og barnadeild. Þeir voru almennt séð mjög ánægðir með deildirnar sínar og lengra komnir nemendur voru sérstaklega ánægðir með að fá gott tækifæri til að sýna sjálfstæð vinnubrögð.

Alþjóðanefnd hélt uppi öflugu félagsstarfi í sumar, þar sem farið var með nemendurna í ferðir um landið, vikulegar kaffihúsaferðir og haldin partý. Farið var með hópana Gullna hringinn og í helgarferð og voru allir glaðir og sáttir með það. Haldið var Íslendingakvöld þar sem nemunum var boðið upp á ekta íslenskan mat og drykk. Hápunkturinn var svo Alþjóðakvöldið þar sem allir komu með mat og drykk frá eigin heimalandi. Einnig var frábært hversu margir tengiliðir og aðrir utanaðkomandi læknanemar voru duglegir að taka þátt í félagsstarfinu og hvet ég sem flesta að taka þátt næsta sumar!

Fyrir hönd Alþjóðanefndar vil ég þakka starfsmönnum Landspítlans, sem sinntu erlendum nemendunum, kærlega fyrir. Einnig öðrum læknanemum sem hjálpuðu okkur að gera dvöl krakkanna utan spítalans skemmtilegri.

Sigríður Sunna Gunnarsdóttir, fráfarandi innskiptastjóri

Langar þig að fara til útlanda, kynnast því hvernig er að vinna á sjúkrahúsi erlendis, upplifa ólíka menningu og kynnast erlendum læknanemum?

Hvort sem þú ert preklínískur eða klínískur nemi þá eru nemendaskipti á vegum Alþjóðanefndar eitthvað fyrir þig. Íslenskir nemar hafa í gegnum tíðina farið víða s.s. til Brasilíu, Indónesíu, Rúmeníu, Grikklands, Egyptalands, Indlands, sem og til allra Norðurlandanna. Þar verður engin breyting á í ár, en á lista okkar má finna lönd
staðsett í öllum heimsálfunum. 

Árlega fara yfir 7000 læknanemar í skiptinám á vegum samtakanna IFMSA (Alþjóðasamtök læknanema; sjá nánar á www.ifmsa.org). Læknanemar fá þannig tækifæri til að starfa á erlendum spítala og kynnast heilbrigðiskerfi og aðstæðum viðkomandi lands. Nefndirnar sjá um að útvega þeim nemum, sem þær taka á móti, húsnæði, eina máltíð á dag (eða greiðslu fyrir einni máltíð), auk þess að skipuleggja félagslíf fyrir nemana. 

Eins og ástandið er í dag telja fæstir sig hafa efni á meiru en að dreyma um útlönd. En einmitt í slíku árferði eru nemendaskipti álitlegur kostur. 

Umsóknarfrestur er til 13. febrúar n.k.  Því fyrr sem sótt er um, því meiri líkur eru á að komast til þess lands sem óskað er.

Til að fá nánari upplýsingar smellið á Nemendaskipti hér til vinstri.